logowanie
Bank danych o grobach
Gdzie działamy

A w onej ziemi, to znów najpierwsze,
Co ci od pieluch było najszczersze,
Więc wiara twoja, więc dom dziadowy,
Więc one wdzięczne stare dąbrowy,
Więc i mogiły gdzie ojców kości;
Toć twoje skarby, toć twe miłości!
Bo wszystko minie, a to zostanie.
"Skarb człowieka" - Wincenty Pol

Bukowina
Podole
Pokucie
Wołyń

Garść informacji o miejscowości Podhorce, w którym Fundacja nasza organizuje Dom Polski im. Jana Sobieskiego.

Podhorce znajdują się w rejonie brodowskim w obwodzie lwowskim. Przed drugą woją światową należały do powiatu złoczowskiego w województwie tarnopolskim.

Oto co, między innymi,  jest napisane o Podhorcach w „Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” (stan na 1893 rok):

„Południowo-zachodnią częścią Podhorzec jest Pleśnisko. O tym miejscu czytamy w cytowanym wyżej Słowniku między innymi:

„Wieś, pow. złoczowski, 17 klm. na płn.-wsch. od Złoczowa, 8 km. od Oleska, 15 klm. od kol. i urz. tel. w Ożydowie, około 17 klm. od Brodów, urz. poczt. w miejscu. Płn. część wsi leży w Dorzeczu Dniepru za pośrednictwem Łahodowa al. Łahodówki, dopływu Styru. Płd. częśc wsi leży w dorzeczu wisły za pośrednictwem jednego z ramion Bużka Oleskiego, dopływu Bugu. Środkiem wsi prawie wije się główny dział wodny europejski. Tworzy go część pasma Woroniaków wznosząca się do 403 mt. Zabudowania wiejskie leżą częścią na szczycie góry (399 metrów), tworzącej obszerne płaskowzgórze, częścią na półn. jej stoku.. Na krawędzi płn. stoku płaskowzgórza leży zamek, a naprzeciw niego w stronie płd. kościół. W odl. 2 klm. na płd.-zach. od zabudowań wiejskich wznosi się wśród lasów murowana cerkiew i monastyr bazyliański, otoczony z trzech stron wyższymi wzgórzami, a zwany pospolicie „monastyrem podhoreckim na Pleśnisku”.  W 1880 r. było 319 dm., 1709 mk, w gm. 21 dm. 131 mk. na obszarze dworskim. W tej liczbie 665 rz.-kat., 1097 gr.-kat., 88 izrael.; 664 Polaków, 1099 Rusinów, 76 Niem. Par. rzym.-kat. w miejscu, dek. brodzki, archidyec. lwowska. Fundował ją Leon hr. Rzewuski w 1861 roku. Kościół parafialny p. w. Podwyższenia św. Krzyża stoi naprzeciw zamku, oddzialony od niego obszernym dziedzińcem i gościńcem. Wedle napisów z zewnątrz kościoła założono fundamenta w 1756 r., budowę ukończono w 1763 r. Wykonał plany na ten przybytek hr. Wacław Rzewuski. On również prowadził całą budowę używając miejscowych robotników; do przyozdobienia zaprosił polskich malarzy: Czechowicza i Smuglewicza.

 

Zaś w książce Oresta Maciuka pt. „Zamki i twierdze zachodniej Ukrainy” czytamy między innymi: „Osada Podhorce (ukr. – Підгірці) w tym miejscu istniała już w 1440 r., kiedy to król Władysław Warneńczyk nadał ją Januszowi Podhoreckiemu. W aktach grodzkich dworzyszcze Bastejów we wsi Podhorce pojawia się po raz pierwszy w 1445 r. Prawdopodobnie jest to łacińska nazwa  fortyfikacji wzniesionych na płaskim szczycie podhoreckiego wzgórza.

Ciąg dalszy nastąpi.

 

 

 

www.podole.org © 2010-2019. All right reserved. Engine by GrupaBroNET.

KRESY stat4u